DE PERFECTE ROMANTISCHE AVOND
Ingrediënten:
° 2 flessen champagne
° 1 fles witte wijn
° 2 flessen rode wijn
° 2 stukken van zijn favoriete steak
° 2 glazen whisky
° 1 koffie met likeur
° 2 koffies met whisky
° 1 koffie met rohypnol
° 1 komkommer
TERUG IN VORM VOOR DE ZOMER!
Het bikiniseizoen komt eraan! Wil jij straks ook schitteren? Volg het Special B dieet en na slechts twee weken zie je er weer strak en gezond uit!
Het Special B dieet is erg gemakkelijk en duurt niet lang. Resultaat is gegarandeerd!
Twee weken lang volg je deze eenvoudige kuur :
° Ontbijt : 1 stuk fruit, 1 glas melk, 1 kom Special B vlokken met extra laxeermiddel-extracten
° Tussendoortje : 1 plakje sugarfree kauwgum, 2 sigaretten
° Middagmaal : een slaatje of een kom soep, 1 stuk fruit, 1 Special B granenreep
° Vieruurtje : stof, 3 sigaretten
° Avondmaal : een maaltijd met gestoomde groenten, kip of vis, 1 Special B koekje, 2 lijntjes cocaïne
Verzamel nu 4 Special B punten en win een exclusief Special B spateltje met extra lange steel, speciaal ontworpen voor jouw kotsgemak. Remember: eating is cheating!
Gezonder leven in twee stappen
1. Bel de dichtst bijzijnde pizzalijn.
2. Bestel de Quattro Stagione in plaats van de Meat Lovers.
SUIKERAPPEL
(voor een aartsrivale …)
Ingrediënten :
° 1 kleine rode appel
° 1/3e kop suiker
° 50ml water
° 1 theelepeltje natuurazijn
° 50cc cyanide
° rode levensmiddelenkleurstof
Bereidingswijze :
Roer de suiker, water en azijn door elkaar in een grote ketel met dikke bodem tot de suiker is opgelost, zonder te koken. Zet met een platina lepel de cyanide onder de levensmiddelenkleurstof tot een homogeen mengsel en giet bij het suikerwater. Breng het mengsel aan de kook, roer driemaal tegen de klok in met een ravenklauw en besprenkel met paddenpoeder. Laat het daarna 15 minuten koken op een zacht vuurtje.
Hou de appel vast aan het steeltje. Dompel hem voorzichtig onder in het suikermengsel. Laat hem uitlekken op een bakplaat en hard worden bij maanlicht.
Presentatie :
Plaats de appel in een mand tussen enkele gewone appels. Lever deze persoonlijk af aan de deur. Tip: zorg voor een onherkenbare vermomming.
(Geïnspireerd op een traditioneel recept van Evil Stepmother Inc.)
Haar vingers streelden langzaam over zijn borst. Tergend traag liet ze haar vingertoppen langs zijn rondingen glijden. Tot ze, zonder waarschuwing, haar nagels in het nietsvermoedende vlees boorde. Als hij had kunnen schreeuwen, had hij gegild van pijn.
Bij de klank die het pas gewette hakmes maakte toen ze het met een elegante zwaai uit het messenblok trok, liep een ijzige rilling langs haar rug naar beneden. Zonder een ogenblik van aarzeling bracht ze het scherpe lemmet genadeloos naar beneden. Met al haar kracht sneed ze zijn rozige borst aan stukken. Ze kapte en kapte; noch het rondspattende bloed, noch de gapende wonden die ze achterliet hielden haar tegen, ze moedigden haar alleen maar aan. Als een bezetene ging ze tekeer; ze drong met haar vingers door zijn vlees heen en reet het van elkaar, ze trok en sleurde, ze scheurde het uiteen zoals een roedel jonge wolven een onschuldig hertenjong verslindert. Al haar frustraties en ergernissen werden op hem uitgewerkt. Hij moest en zou de pijn voelen die zij al jaren met zich meedroeg. Als ze klaar was met hem, zou er niets meer van hem overblijven, niets…
Niets dan een zielig hoopje gehakt.
Als ik denk aan eten dan denk ik aan de vele kookboeken die op het schap staan.
Ik wil gerechten linken aan een zonde: spaghetti iets luguber geven, woede verwoorden als een folterrecept waarbij het op het einde pas duidelijk word dat het eigenlijk over de bereiding van een kip gaat, een recept om jezelf minder ijdel te maken, een recept vol verboden vruchten (lust) enzovoort. De brainstorm hieromtrend is nog vollop aan de gang.
Luiheid is iets dat ik niet enkel zie als eten vanuit de zetel, maar iets dat ik ook link aan ons jachtig leven. We moeten snel eten om daarna nog meer andere dingen te kunnen doen. We zijn te “lui” om uitgebreid (en gezond) te koken. Een voorbeeld dat je dan vaak tegenkomt onderweg zijn de fastfood restaurants. Ik ben nog van plan om hier foto’s te gaan trekken. Alvast een kleine schets ter aanvulling.
de vrouw nu, ziende dat de boom goed was tot spijs, een lust voor de ogen en begeerlijk om daardoor verstand te krijgen, nam van zijn vruchten, at en gaf ze ook aan haar man, en deze at ervan. Nu gingen beider ogen open en bemerkten zij dat zij naakt waren. genesis 3:6-7
Tijdens mijn onderzoek ben ik een verhaal tegengekomen dat mn aandacht trok, automatisch zette ik deze gegevens beeldend om in mn hoofd
“De monnik haalde een rode appel tevoorschijn.
Alles in de natuur weerspiegelt de bedoeling van de schepper: de vrom van de wolken, het geluid van de bladeren, de smaken van de vruchten aan de bomen. De monnik stak een mes door de appel. Hij wees op de groene, iriserende druppeltjes die op het oude staal parelden. Kom, zei hij, proef alsjeblieft. Ik doopte een vinger in de vloeistof en legde hem op mn tong. De eerste smaak was een tintelende, honingachtige zoetheid, gevolgd door een tongkrullende wrangheid. Zoete smaken zijn verlokkingen, bedoeld om de gelovigen van het woord van God af te leiden. Daarom gaat elke maaltijd vergezeld van een bijbellezing, om de broeders ervan af te houden zicht te vermeien in de genoegens van het eten dat ze voor zich hebben en traktaties zoals chocolade worden vermeden. De aanvankelijke zoetheid van de appel was dus een teken van de bedoeling te verleiden. De wrange nasmaak wees op een duivelse invloed, want bittere smaken duiden op vergif, en alle vergiften werden door middeleeuwse geleerden beschouwd als het werk van de duivel. Sommigen beschouwen de bitterzoete smaak van de appel als een letterlijke allegorie van de verleiding van Eva; de zoete eerste hap stelt de honingzoete tong van de slang voor terwijl de wrange nasmaak een aankondiging vormt van de verdrijving van de mensheid uit het paradijs.
De monnik sneed een dun partje van de appel en gaf het aan mij. Zien jullie dat de schil zo rood is als de lippen van een vrouw? En het vlees- hoe wit het is, als tanden en huid. Hij zei dat ik een hap moest nemen. Knapperig en heerlijk. Ook dit werd als een boosaardig teken beschouwd, want de meeste vruchten worden zacht als ze rijpen. Maar de appel wordt harder, een ‘tegennatuurlijk’ gedrag dat een duivels teken was… wijzend op een onzedelijke, wrede en misleidende aard. De monnik sneed de appel in de lengterichting in tweeën en wees op de pitten. Zien jullie? zei hij. Daar, in de kern van de vrucht, zie je het teken van Eva. Het viel niet te betwisten dat het klokhuis van de zo doorgesneden appel een vage gelijkenis vertoonde met het vrouwelijk geslachtsdeel. Dat is nog niet overtuigend vond ik. Maar de monnik was nog niet klaar. Hij haalde een andere appel tevoorschijn en sneed die horizontaal in tweeën. Zien jullie de ster? vroeg hij. Op deze manier doorgesneden vormde het klokhuis, dat eerst op een vagina leek, nu een vijfpuntige ster, een pentagram, het ultieme symbool van Satan. Nog verontrustender, althans voor een religieus fanaticus, was het feit dat de ster met de pitten werd geaccentueerd door kleine holten van bruin geworden vruchtvlees om elk van de pitten. Dit komt gewoon doordat ijzerhoudende stoffen met de lucht reageren, maar het zag er werkelijk uit alsof iemand het teken van Lucifer in het hart van de appel had gebrand.”
De reden van deze benadering is afgeleid uit de platonische opvatting dat alle aardse voorwerpen schaduwen zijn van de werkelijke dingen in de wereld van de ideeën. Plato had in abstractie gesproken toen hij deze gang van zaken beschreef, maar de middeleeuwse christenen gingen ervan uit dat zijn wereld van de ideeën hetzelfde was als hun hemel. Daarom luidde hun redenering dat alle aardse voorwerpen symbolen waren die door God gezonden waren om Zijn bedoeling mee te delen. De verleidelijke kleuren van de appel, zijn dubbelzinnige smaak, zijn vrouwelijk aandoende klokhuis, en bovenal het verborgen pentagram werden geïnterpreteerd als tekenen dat dit de verboden vrucht was die aan de Boom der Kennis was gegroeid.
Maar in de bijbel staat nergens wat de verboden vrucht precies voor een vrucht was; de rooms-katholieken hebben er een appel van gemaakt. De Griekse Kerk ziet de verboden vrucht alleen als een symbool van hoogmoed en vleselijke begeerte.
Na dit verhaal gelezen te hebben ging ik aan de slag met appel, mes en fototoestel…
Verboden voedingsmiddelen en hun betekenis. Onze gevoelens hieromtrend gaan heel diep. Leven is tenslotte een kwestie van eten, en wanneer we een gerecht taboe verklaren, valt er doorgaans een interessant verhaal te vertellen. De bijbel gebruikte een verhaal over een verboden voedingsmiddel om de hele menselijk natuur te verklaren, en sindsdien hebben religieus en politiek leiders zich zo energiek bezig gehouden met dit begrip dat al onze ideeën over wat we eten erdoor worden gekleurd. Ons oordeel over een gerecht is grotendeels gebaseerd op de mate waarin we ons schuldig moeten voelen als we het eten – althans als we afgaan op de hedendaagse reclame – en als het niet als ‘zondig’ wordt beschouwd, vinden we het lang niet zo lekker.
Voedseltaboes waren voor onze voorouders zo belangrijk dat ze vaak liever verhongerden dan ze te schenden, en nog steeds leeft ten minste de helft van de huidge wereldbevolking dagelijks met strenge beperkingen in hun voeding. Voor veel mensen zijn deze wetten van wezenlijk belang, omdat ze er hun identiteit aan ontlenen, zowel in relatie tot God als in die tot hun medemensen, en ze zijn een fundament dat vorm geeft aan de maatschappij waarin ze leven. Zelfs in de westerse wereld waar echte verboden op voedselgebied zeldzaam zijn, zijn onder de oppervlakte nog veel voedseltaboe’s werkzaam. Veel wetenschappers zijn ervan overtuigd dat aandoeningen zoals anorexia ten dele voortkomen uit de gecompliceerde sociale psychose die is overgebleven van oude voedingswetten.
De wetten over verboden voedsel bieden meer dan een uniek perspectief op de geschiedenis, ze zeggen ons veel over de aard van het genot en kunnen van de dagelijkse maaltijd een meditatie maken over de verhouding van de mensheid tot het verukkelijke en het walgelijke, het heilige en het wereldse.
Elke zonde heeft zo zn verhaal gekoppeld aan een lekkernij die verboden zijn omdat ze te maken hebben met een ondeugd die de samenleving afkeurenswaardig vond.
