Onderzoeksvraag
Eten en de 7 zonden, ze vertellen een eeuwenoud en universeel verhaal van normen, waarden en generaties. Hoe kan ik onze eetcultuur nieuw leven inblazen en mensen via een andere benadering een nieuwe kijk geven op beide thema’s?
Hen terug bewust laten worden van het sociale en maatschappelijke aspect.
Hoe kwam ik tot deze vraagstelling:
Oorspronkelijk wilde ik een onderwerp dat zijn basis had in generaties van vroeger en nu. Hoe dingen evolueren en aangepast worden naar een maatschappijbeeld. Uiteindelijk kwam ik op het gegeven ‘eten’. Vermits ik zelf sinds 3 jaar aan een chronische darmziekte lijd besef ik goed dat eten niet zo vanzelfsprekend is zoals het voor velen lijkt. Het is een onderwerp dat door de jaren heen een enorme evolutie heeft ondergaan op verschillende gebieden maar vooral in onze maatschappij. Het beïnvloedt ons enorm, en we worden er voortdurend op gewezen in het straatbeeld en via reclame. Om mijn creativiteit te vinden binnen dat thema heb ik het bredere gegeven ‘eten’ op een persoonlijke manier verwerkt door een link te leggen naar de 7 hoofdzonden. Door mensen te confronteren met de zonden die wij allemaal meedragen in onszelf en met een gegeven waar we iedere dag mee geconfronteerd worden namelijk eten. De hoofdzonden zijn verhalen die ook tot op de dag van vandaag herhaaldelijk terugkeren in onze samenleving net zoals eten. Vaak wordt er van weggelopen maar met dit eindwerk wilde ik de confrontatie aangaan.
Mijn proces valt onder te verdelen in 6 stappen:
1/ Generaties van vroeger en nu
2/ Eten, eetpatronen en eetrituelen
3/ Persoonlijke verwerking van het thema door het te linken aan de 7 zonden:
The eating sinner
4/ Afzonderlijk en gezamenlijk onderzoek omtrent eten en de 7 zonden
5/ Vormgevelijk denken: publicatie
Het zoeken naar zondige verhalen of het zelf schrijven ervan en deze verwerken
via tekst en beeld.
6/ Grotere confrontatiemogelijkheid via projectie op een tafel, en op deze manier
het sociale aspect van eten meer naar voor brengen.
Oorspronkelijk vertrokken van het concept van zeefdrukken op tafellakens.
Mijn proces is zichtbaar gemaakt via een conceptmap en een blog met een uitgebreide onderzoeksbasis in verschillende facetten: maatschappijbeeld, kunsten, religies, een onderdeel eten, een onderdeel zonden, een script en een storyboard.
Presentatie
Mijn werk wordt gepresenteerd via een animatie die verwezenlijkt is via stopmotion, film, foto en geluid en nadien geprojecteerd op een tafel waaraan 2 kijkers kunnen plaatsnemen en zo een deel van de installatie worden. De omstaanders kunnen mee in de projectie glippen doormiddel van de beelden in het midden van de tafel en door meer het totaalgebeuren en het volledig kader van de tafel te aanschouwen.
Ik heb geprobeerd een open dialoog te creëren. Ik wou mensen niet vastpinnen op een gegeven, op mijn visie, daarom heb ik gekozen om zowel direct, via letterlijke boodschappen, als indirect, via beelden die voor eigen interpretatie vatbaar zijn, te werken.
Reflectie, het plaatsen van mijn werk in een ruimere context
Eten is heel gewoon, iedereen eet. Mensen voeden zich anders gaan ze dood.
Spijtig is dat veel mensen inderdaad niet veel meer doen dan zich voeden: eten wordt vaak gereduceerd tot een noodzakelijke handeling, een strikt fysiek mechanisme. Op deze manier verdwijnen alle mogelijkheden die eten biedt en alle aspecten die aan het eten zijn verbonden.
Wanneer we vandaag de dag een boekenwinkel binnenstappen, worden we om de oren geslagen met kookboeken allerhande. Ook tijdschriften besteden steeds meer aandacht aan de thematiek van het voedsel en de maaltijd. Tegelijkertijd schieten trendy eethuizen als paddestoelen uit de grond. Je kan dus stellen dat we vandaag de dag in een eetcultuur leven. Ondanks de uitgesproken aandacht die in onze samenleving aan voedsel en eten geschonken wordt, is het zo dat in heel wat gezinnen de gezinsleden steeds minder vaak de maaltijd samen nuttigen en dat de maaltijd niet zelden voor de televisie of zelfs in de kamer wordt geconsumeerd. Daarbij komt dat zwaarlijvigheid als dé ziekte van de 21ste eeuw wordt omschreven, eten neemt dus al te vaak de plaats van affectie in in iemands leven, van vraatzucht tot een goddelijk lichaam.
In ons cultureel klimaat worden calorieën in overvloed geteld. Alhoewel mensen vandaag de dag meer dan ooit de energetische waarde kennen van het eten dat op hun bord ligt, wordt niet altijd stil gestaan bij de waarde op zich van de maaltijd en van het eten. De maaltijd (en het voedsel) is geen neutraal gegeven, maar beladen met culturele, filosofische en religieuze betekenissen.
De kracht van voedsel is dus niet te onderschatten. Als het op creativiteit aankomt is eten een veel breder middel dan we ooit hadden kunnen denken!
